Tekst źródłowy strony ICE

{{Infobox tabor
|nazwa = InterCity Express
|seria = ICE 1, ICE 2, ICE 3, ICE T, ICE TD, ICE 4, ICE L
|producent = Siemens, Bombardier, Talgo
|lata produkcji = od 1989
|eksploatacja = 1991 – obecnie
|prędkość maksymalna = 250–330 km/h (zależnie od serii)
|liczba jednostek = ponad 350
|zasilanie = 15 kV 16,7 Hz AC, 25 kV 50 Hz AC, 3 kV DC (wersje wielosystemowe)
|operator = [[Deutsche Bahn]]
|przeznaczenie = przewozy dalekobieżne
}}

'''InterCity Express (ICE)''' – niemiecki system szybkiej kolei dalekobieżnej, obsługiwany przez [[DB Fernverkehr]] (część [[Deutsche Bahn]]). Jest symbolem nowoczesnych połączeń dużych prędkości w Niemczech oraz poza ich granicami. Pociągi ICE obsługują trasy krajowe i międzynarodowe, łącząc główne miasta Niemiec z sąsiednimi krajami europejskimi.

== Spis treści ==
# Historia
# Serie taboru ICE
# Trasy i zasięg
# Infrastruktura
# Komfort i wyposażenie
# Ciekawostki
# Zobacz też
# Bibliografia

== Historia ==
Pomysł stworzenia kolei dużych prędkości w Niemczech pojawił się w latach 70., lecz realizacja nastąpiła dopiero pod koniec lat 80. Pierwsze testy prowadzono na zmodyfikowanych jednostkach serii 103 i 120.

* 1985 – prezentacja prototypu „ICE-V” (prędkość testowa: 406 km/h),
* 1989 – dostawy ICE 1,
* 1991 – inauguracja pierwszej linii ICE: Hamburg – Frankfurt – Monachium,
* Lata 2000. – ekspansja zagraniczna (Francja, Szwajcaria, Holandia, Belgia),
* 2017 – uruchomienie linii Berlin – Monachium przez Erfurt (prędkość 300 km/h),
* 2023 – dostawy ICE 3neo i ICE L (Talgo).

ICE stał się znakiem rozpoznawczym niemieckiej kolei i symbolem nowoczesności DB.

== Serie taboru ICE ==
ICE to rodzina pociągów obejmująca wiele serii, różniących się konstrukcją i przeznaczeniem:

=== ICE 1 ===
* Pierwsza generacja, wprowadzona w 1991 roku,
* Składy wagonowe z dwoma lokomotywami końcowymi (BR 401),
* Prędkość maks.: 280 km/h (obecnie 250),
* 60 jednostek, po modernizacji nadal w eksploatacji.

=== ICE 2 ===
* Skrócona wersja ICE 1 – jedna lokomotywa + wagon sterowniczy,
* Możliwość dzielenia składu na dwie części,
* Stosowane na trasach Berlin – Kolonia – Dortmund.

=== ICE 3 (BR 403/406) ===
* Nowoczesne składy wieloczłonowe, z rozproszonym napędem,
* Prędkość maksymalna: 300 km/h,
* ICE 3M – wersje międzynarodowe (obsługa Belgii, Holandii, Francji),
* ICE 3neo – nowa wersja z poprawionym komfortem (od 2022).

=== ICE T (BR 411/415) ===
* Skład wychylny, przystosowany do tras krętych (np. Frankfurt – Drezno),
* Prędkość: 230 km/h,
* Stosowane na trasach nieprzystosowanych do dużych prędkości.

=== ICE TD (BR 605) ===
* Dieselowy skład ICE (napęd spalinowy),
* Wycofany z eksploatacji w 2017 roku,
* Niezadowalająca niezawodność.

=== ICE 4 (BR 412) ===
* Nowy typ pociągu dalekobieżnego od 2017 r.,
* Modułowa budowa – 7 do 13 członów,
* Prędkość maks.: 250 km/h (niektóre testowane do 265 km/h),
* Główna siła napędowa floty ICE od lat 2020.

=== ICE L (Talgo) ===
* Lekki skład wagonowy z lokomotywą wielosystemową,
* Produkowany przez Talgo (Hiszpania),
* Niska podłoga, pełna dostępność dla niepełnosprawnych,
* Planowane wdrożenie: 2024–2026.

== Trasy i zasięg ==
ICE obsługuje główne osie komunikacyjne Niemiec i oferuje połączenia międzynarodowe.

=== Główne linie krajowe: ===
* Hamburg – Hanower – Frankfurt – Monachium,
* Berlin – Norymberga – Monachium (przez Erfurt, nowa linia VDE 8),
* Kolonia – Frankfurt (najbardziej stromolinowa linia w Niemczech),
* Dortmund – Essen – Frankfurt,
* Berlin – Hamburg (ICE Sprinter).

=== Połączenia międzynarodowe: ===
* Frankfurt – Paryż (przez Saarbrücken, z SNCF),
* Frankfurt – Bruksela (przez Kolonię),
* Frankfurt – Amsterdam (przez Duisburg i Utrecht),
* Frankfurt – Zurych,
* Berlin – Wiedeń,
* W planach: Berlin – Praga (zmodernizowana linia przez Drezno).

== Infrastruktura ==
ICE korzysta z wydzielonych linii kolei dużych prędkości, takich jak:
* **Kolonia – Frankfurt**: do 300 km/h, tunelowa infrastruktura,
* **Erfurt – Norymberga**: nowoczesna magistrala na linii VDE 8,
* **Hanower – Würzburg**: pierwsza szybka linia z lat 80.

Linie są wyposażone w systemy bezpieczeństwa:
* **LZB** (Linienzugbeeinflussung) – starszy system automatyki,
* **ETCS Level 2** – nowoczesny standard europejski.

Stacje ICE to głównie duże dworce: Berlin Hbf, Frankfurt Hbf, Köln Hbf, München Hbf, Hamburg Hbf i inne.

== Komfort i wyposażenie ==
Pociągi ICE słyną z wysokiego komfortu podróży:

* Klimatyzacja, Wi-Fi, monitory informacyjne,
* Klasa 1 i 2, przedziały rodzinne, miejsca dla rowerów,
* Wagon restauracyjny i bistro (ICE 1–4),
* Gniazdka przy każdym fotelu,
* Rezerwacja miejsc online i przy wejściu na peron (świetlne panele informacyjne).

Od 2023 r. DB testuje miejsca do pracy z monitorem i regulowanym oświetleniem w 1. klasie ICE 3neo.

== Ciekawostki ==
* Najszybszy ICE (seria ICE-V) osiągnął 406,9 km/h na testach w 1988 roku,
* ICE 3 może przejechać przez tunel Katzenberg z prędkością 300 km/h,
* ICE 1 i ICE 2 mają konstrukcję opartą na wagonach osobowych z lokomotywami,
* ICE 3 jest eksploatowany także przez inne kraje – np. Belgia, Holandia, Francja,
* Pociągi ICE przejeżdżają dziennie ponad 400 000 km.

== Zobacz też ==
* [[Deutsche Bahn]]
* [[DB Fernverkehr]]
* [[Kolej dużych prędkości]]
* [[Kolej w Niemczech]]
* [[ICE 1]], [[ICE 3]], [[ICE 4]]
* [[Tabor kolejowy w Niemczech]]

== Bibliografia ==
* [https://www.bahn.de/ oficjalna strona Deutsche Bahn]  
* Wikipedia niemiecka – „InterCityExpress”  
* Eisenbahn-Kurier – katalog taboru 2024  
* RailTech, Eurail, DB Fernverkehr Broschüren  
* Talgo – informacje techniczne o ICE L  

== Przypisy ==
<references />